Δεύτερο όνομα και χαϊδευτικό: τι μπαίνει στην υπογραφή σου;

Γιατί είναι καν ερώτηση;

Αν έχεις ένα μικρό όνομα και έτσι σε φωνάζουν, το θέμα σπάνια προκύπτει. Για όλους τους άλλους, προκύπτει σχεδόν πάντα. Τα δεύτερα ονόματα είναι συνηθισμένα σε πολλές χώρες, και στην Ελλάδα: συχνά είναι το όνομα ενός παππού ή μιας γιαγιάς, ενός νονού ή μιας οικογενειακής παράδοσης. Κάποιοι έχουν δύο ή τρία, και σε ορισμένα μέρη ένας άνθρωπος μπορεί να έχει πολλά ονόματα ταυτόχρονα.

Στην καθημερινή ζωή, πάλι, συχνά ζούμε με άλλο όνομα. Η Aikaterini γίνεται Katerina ή Kaiti, η Konstantina γίνεται Ntina, ο Dimitrios γίνεται Mitsos. Κάποιοι πηγαίνουν με το δεύτερο όνομά τους, επειδή το πρώτο το είχε ήδη κάποιος στην οικογένεια. Και κάποιοι έχουν ένα χαϊδευτικό που δεν μοιάζει καθόλου με το επίσημο.

• Το επίσημο όνομα. Αυτό που γράφει η ληξιαρχική πράξη, η ταυτότητα και τα συμβόλαιά σου, μαζί με το επώνυμό σου.
• Το όνομα που χρησιμοποιείς. Πώς σε φωνάζουν στη δουλειά, στο σχολείο, στους φίλους. Μπορεί να είναι το πρώτο ή το δεύτερο όνομά σου.
• Το χαϊδευτικό. Η σύντομη, τρυφερή ή εντελώς διαφορετική μορφή που χρησιμοποιούν μόνο οι πιο κοντινοί σου άνθρωποι.

Η υπογραφή βρίσκεται κάπου ανάμεσα σε αυτά τα τρία. Δεν είναι τρόπος να γράψεις ολόγραφα το όνομά σου· είναι ένα σημάδι που σε αντιπροσωπεύει. Αυτό σου δίνει περιθώριο επιλογής, αλλά αξίζει να διαλέξεις συνειδητά, γιατί ό,τι αποφασίσεις θα το γράφεις για χρόνια.

Τι πρέπει να περιέχει μια υπογραφή;

Πολλοί υποθέτουν ότι η υπογραφή πρέπει να αναπαράγει ολόκληρο το επίσημο όνομά τους. Στην πράξη, μεγάλο μέρος των υπογραφών αποτελείται από λίγο περισσότερο από ένα κεφαλαίο και μια ρέουσα γραμμή, και γίνονται κανονικά δεκτές. Αυτό που μετράει συνήθως δεν είναι αν διαβάζεται κάθε γράμμα, αλλά αν το σημάδι είναι δικό σου και αν μοιάζει με αυτό που έχεις δώσει στο παρελθόν.

• Αναγνωρισιμότητα. Όποιος έχει δει την υπογραφή σου πρέπει να την ξαναγνωρίσει. Γι' αυτό δεν χρειάζονται όλα τα ονόματα, χρειάζεται όμως μια χαρακτηριστική μορφή που είναι πάντα ίδια.
• Συνέπεια. Η ίδια μορφή στην τράπεζα, στη δουλειά και όταν παραλαμβάνεις ένα δέμα. Το μεγαλύτερο λάθος δεν είναι να διαλέξεις λάθος όνομα· είναι να πηγαινοέρχεσαι ανάμεσα σε πολλά.
• Σημείο αναφοράς. Η υπογραφή στα έγγραφά σου και στο αρχείο της τράπεζάς σου είναι ένα δείγμα με το οποίο συγκρίνονται οι επόμενες. Έχει λογική να μένεις κοντά της.

Για το πόσο ευανάγνωστη πρέπει να είναι μια υπογραφή έχουμε γράψει σε ξεχωριστό άρθρο. Εδώ το ερώτημα είναι ποιο όνομα αποτελεί τη βάση της.

Πέντε πιθανοί δρόμοι

Αν έχεις δεύτερο όνομα ή ένα δυνατό χαϊδευτικό, μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα σε περίπου πέντε κατευθύνσεις. Η καθεμία μπορεί να δουλέψει, και η καθεμία έχει διαφορετικό κόστος.

1. 1
   Μόνο το πρώτο όνομα και το επώνυμο. Η πιο συνηθισμένη και πιο απλή επιλογή. Το δεύτερο όνομα μένει έξω, και η υπογραφή μένει σύντομη και γρήγορη.
2. 2
   Και τα δύο ονόματα ολόκληρα. Πιο πλήρης και πιο επίσημη, αλλά πιο μακριά. Δουλεύει καλά με κοντά ονόματα· με μακριά τραβάει εύκολα σε μάκρος.
3. 3
   Πρώτο όνομα και αρχικό του δεύτερου. Ένα μικρό αρχικό ανάμεσα στο όνομα και στο επώνυμο. Κρατά το δεύτερο όνομα χωρίς να σε καθυστερεί.
4. 4
   Το όνομα με το οποίο σε ξέρουν. Αν ζεις με το δεύτερο όνομά σου, αυτό μπαίνει στην υπογραφή, με το πρώτο το πολύ ως αρχικό.
5. 5
   Το χαϊδευτικό. Προσωπικό και φιλικό, αλλά θέλει προσοχή στις επίσημες περιστάσεις.

Το επώνυμο μένει σχεδόν σε κάθε εκδοχή, τουλάχιστον ως αρχικό. Είναι ο οικογενειακός σου δεσμός, και είναι αυτό που αναζητούν τα περισσότερα έγγραφα δίπλα στο όνομά σου. Η σειρά ονόματος και επωνύμου διαφέρει από χώρα σε χώρα· οι περισσότεροι ακολουθούν απλώς τη σειρά με την οποία γράφουν το όνομά τους στην καθημερινότητα.

Το ερώτημα δεν είναι πόσα ονόματα έχεις, αλλά με ποιο μπορείς να υπογράφεις το ίδιο κάθε μέρα.

Δύο μικρά ονόματα: πότε να γράφεις και τα δύο

Το να γράφεις ολόκληρα και τα δύο ονόματα δουλεύει καλά όταν είναι και τα δύο κοντά, όταν το δεύτερο όνομα σημαίνει κάτι για σένα ή όταν τα δύο διαβάζονται σαν ένα σύνολο. Το «Eva Ria Sia» γράφεται ακόμη άνετα με μία κίνηση. Το «Konstantina Alexandra Theodoropoulou-Papanikolaou» όχι: γραμμένο ολόκληρο γίνεται αργό, και το τέλος σχεδόν σίγουρα θα διαλυθεί.

Ένα απλό μέτρο: μέτρησε τα γράμματα στα μικρά σου ονόματα και στο επώνυμο. Αν όλα μαζί είναι περίπου δεκαπέντε ή λιγότερα, το να γράφεις και τα δύο ονόματα μπορεί ακόμη να είναι άνετο. Αν είναι πολύ περισσότερα, αξίζει να συντομεύσεις το δεύτερο όνομα σε αρχικό. Δεν είναι κανόνας, απλώς σημείο εκκίνησης: αποφασίζουν το χέρι σου και ο ρυθμός σου.

Το δεύτερο όνομα ως αρχικό

Για πολλούς αυτή είναι η χρυσή τομή. Το δεύτερο όνομα δεν εξαφανίζεται, αλλά δεν χρειάζεται να γραφτεί ολόκληρο. Ένα μικρό αρχικό μετά το πρώτο όνομα, ή τα δύο αρχικά των ονομάτων πλεγμένα στην αρχή: έτσι η υπογραφή κρατά ολόκληρο το όνομά σου, ενώ σχεδόν δεν μακραίνει.

• Πού μπαίνει; Συνήθως μετά το πρώτο όνομα και πριν από το επώνυμο: «Maria E. Papadaki». Σε χώρες όπου το επώνυμο γράφεται πρώτο, μπορεί να μπει και στο τέλος.
• Με τελεία ή χωρίς; Η τελεία είναι πιο καθαρή και πιο σαφής, αλλά είναι μια κίνηση παραπάνω. Σε μια γρήγορη υπογραφή αρκεί το αρχικό με μια σύντομη γραμμή εξόδου, αρκεί να το γράφεις πάντα με τον ίδιο τρόπο.
• Πόσο μεγάλο; Μικρότερο από το πρώτο κεφαλαίο. Αν έχει το ίδιο μέγεθος, το μάτι βλέπει δύο ισότιμα ονόματα και το κέντρο βάρους της υπογραφής μετατοπίζεται.
• Ίδια κλίση. Το αρχικό που προσθέτεις πρέπει να γέρνει προς την ίδια μεριά με την υπόλοιπη υπογραφή, αλλιώς θα μοιάζει με κάτι που προστέθηκε εκ των υστέρων.

Μια άλλη επιλογή είναι να δέσεις τα δύο αρχικά των ονομάτων στην αρχή, σαν μονόγραμμα. Αυτό δείχνει ιδιαίτερα ωραίο όταν τα δύο γράμματα ταιριάζουν μεταξύ τους, για παράδειγμα M και E, ή K και P. Το πώς σχεδιάζεις ένα κεφαλαίο βήμα βήμα το δείχνουμε στο άρθρο για τα κεφαλαία.

Αν σε φωνάζουν με το δεύτερο όνομα

Είναι πιο συνηθισμένο απ' όσο νομίζεις: κάποια είναι γραμμένη ως Anna Sofia, αλλά από τη γέννησή της όλοι τη λένε Sofia. Μια υπογραφή που ξεκινά με ένα «A», το οποίο κανείς δεν συνδέει μαζί της, θα έμοιαζε παράξενη. Η υπογραφή μπορεί να ανήκει στο όνομα που χρησιμοποιείς, με το πρώτο όνομα να εμφανίζεται μπροστά του το πολύ ως αρχικό.

• Βάλε στο κέντρο το όνομα που χρησιμοποιείς. Το κεφαλαίο του πρέπει να είναι το μεγάλο, εμφανές γράμμα, γιατί με αυτό το όνομα σε ξέρουν.
• Το πρώτο όνομα μπορεί να είναι ένα μικρό αρχικό. Ένα «A.» πριν από το όνομα που χρησιμοποιείς παραπέμπει στο πλήρες επίσημο όνομά σου και μπορεί να βοηθήσει στα επίσημα έγγραφα.
• Μείνε κοντά σε ό,τι έχεις ήδη δώσει. Αν η τράπεζά σου ή η ταυτότητά σου έχει ήδη μια συγκεκριμένη μορφή και θέλεις να την αλλάξεις, μάθε πρώτα πού θα χρειαστεί να δηλώσεις την αλλαγή.

Αν αυτό σου γέννησε την επιθυμία να αλλάξεις την υπάρχουσα υπογραφή σου, η αλλαγή υπογραφής εξηγεί πού φυλάσσονται τα δείγματα υπογραφής και πώς να εισαγάγεις τη νέα μορφή.

Χαϊδευτικό στην υπογραφή: στην καθημερινότητα και στα επίσημα

Το χαϊδευτικό είναι η πιο προσωπική επιλογή. Μια υπογραφή που ξεκινά με «Lena» ή «Takis» είναι φιλική, χαλαρή και συχνά πολύ πιο γρήγορη από το πλήρες όνομα. Το ερώτημα είναι πού τη χρησιμοποιείς.

Στις επίσημες περιστάσεις το πρόβλημα δεν είναι απαραίτητα το χαϊδευτικό καθαυτό, αλλά ότι δεν υπάρχει ορατός δεσμός ανάμεσα σε μια υπογραφή χτισμένη από χαϊδευτικό και στο πλήρες όνομα που είναι τυπωμένο στο χαρτί. Αν κάποιος δει μια υπογραφή που ξεκινά με «Takis» πάνω από το όνομα «Konstantinos Panagiotis Antoniou», εύλογα μπορεί να ρωτήσει. Γι' αυτό, αν το χαϊδευτικό σου είναι η βάση της υπογραφής σου, βοηθά να κρατάς μέσα τουλάχιστον το επώνυμο ή το αρχικό του.

Όταν το χαϊδευτικό ξεκινά με το ίδιο γράμμα

Είσαι τυχερός αν το χαϊδευτικό και το επίσημο όνομά σου ξεκινούν με το ίδιο γράμμα: Konstantinos και Kostas, Georgios και Giorgos, Alexandra και Alex. Το κεφαλαίο είναι κοινό, οπότε το πρώτο και πιο χαρακτηριστικό μέρος της υπογραφής σου ταιριάζει και στα δύο ονόματα. Το μέρος μετά το κεφαλαίο μπορεί να είναι τόσο σύντομο και ρευστό ώστε η διαφορά να μη φαίνεται σχεδόν καθόλου.

Αν τα δύο ονόματα ξεκινούν με διαφορετικά γράμματα, όπως Panagiotis και Takis ή Dimitrios και Mitsos, δεν υπάρχει κοινή αρχή. Τότε είναι πιο καθαρό η επίσημη υπογραφή να ξεκινά από το επίσημο όνομα, και η μορφή με το χαϊδευτικό να ζει χωριστά, μόνο σε προσωπικές περιστάσεις.

Η Maria Eleni Papadaki δουλεύει σε γραφείο, και από μικρή όλοι τη φωνάζουν Lena. Για χρόνια είχε τρεις υπογραφές: μία που ξεκινούσε με «Maria» για την τράπεζα, μία με «Lena» για τους συναδέλφους, και ένα «ME» σαν μονόγραμμα για το φύλλο παρουσιών. Μια μέρα μια συνάδελφος έβαλε δύο χαρτιά μπροστά της και τη ρώτησε ποιο ήταν δικό της. Ήταν και τα δύο. Από τότε χρησιμοποιεί μία υπογραφή: ένα μεγάλο «M» με θηλιά, ένα μικρό «E» μετά και το επώνυμο με μία κίνηση. Η «Lena» έμεινε στις κάρτες γενεθλίων.

Πώς να αποφασίσεις: το τεστ των δέκα φορών

Αν δεν μπορείς να αποφασίσεις ποια εκδοχή είναι δική σου, μην αποφασίσεις στο μυαλό σου· αποφάσισε στο χαρτί. Ένα απλό τεστ συνήθως δείχνει μέσα σε λίγα λεπτά ποια μορφή βγαίνει φυσικά στο χέρι σου.

1. 1
   Γράψε τις υποψήφιες. Τρεις ή τέσσερις εκδοχές το πολύ: για παράδειγμα και τα δύο ονόματα, πρώτο όνομα με αρχικό του δεύτερου, το όνομα με το οποίο σε ξέρουν, το χαϊδευτικό με το επώνυμο.
2. 2
   Την καθεμία δέκα φορές. Τη μία κάτω από την άλλη, στον συνηθισμένο σου ρυθμό. Μην την ωραιοποιείς· γράψ' τη όπως θα την έγραφες σε ένα γκισέ.
3. 3
   Χρονομέτρησε. Αν μια εκδοχή είναι πολύ πιο αργή από τις άλλες, θα είναι δύσκολο να τη γράφεις σταθερά στην καθημερινότητα.
4. 4
   Δοκίμασέ τη σε μικρό χώρο. Γράψ' τη μέσα σε ένα ορθογώνιο στο μέγεθος της λωρίδας υπογραφής μιας κάρτας. Ό,τι μένει ενιαίο εκεί είναι καλή υποψήφια.
5. 5
   Κοίτα από απόσταση χεριού. Ποια σειρά έχει τις δέκα πιο όμοιες υπογραφές; Συνήθως αυτή είναι η μορφή σου.
6. 6
   Ρώτα κάποιον. Δείξ' τες σε έναν φίλο ή σε κάποιον από την οικογένεια: ποια λέει ότι σου μοιάζει;

Το Calligra σχεδιάζει με βάση το μικρό σου όνομα και το επώνυμο και αφήνει έξω τα δεύτερα ονόματα. Αν θέλεις να υπογράφεις με το δεύτερο όνομα ή με το χαϊδευτικό σου, απλώς γράψε αυτό ως μικρό όνομα, και μπορείς να δοκιμάσεις ποια εκδοχή ταιριάζει καλύτερα στο χέρι σου.

Μία υπογραφή, πολλά ονόματα;

Ίσως αναρωτιέσαι αν πρέπει να χρησιμοποιείς μια πλήρη υπογραφή με τα δύο ονόματα στα επίσημα και μια πιο σύντομη στην καθημερινότητα. Αυτό μπορεί να δουλέψει αν η σύντομη είναι το πρώτο μέρος της μακριάς, όχι άλλο όνομα. Αν όμως οι δύο μορφές ξεκινούν από διαφορετικά ονόματα, είναι στην ουσία δύο ξεχωριστές υπογραφές, και μπερδεύονται εύκολα.

• Μία κύρια υπογραφή. Αυτή που χρησιμοποιείς στην τράπεζα, στα έγγραφα και στα συμβόλαια.
• Μία σύντομη μορφή. Το πρώτο μέρος της κύριας υπογραφής, για μονογραφές και στενούς χώρους. Την καλύπτουμε αναλυτικά στο άρθρο για τις σύντομες μορφές.
• Μια προσωπική μορφή, αν θέλεις. Η εκδοχή με το χαϊδευτικό για γράμματα και δώρα, σκόπιμα χωριστά από την επίσημη.

Κάτι παραπάνω από αυτό γίνεται βάρος αντί για βοήθεια. Όσο περισσότερες εκδοχές έχεις, τόσο πιο δύσκολο είναι να γράφεις την καθεμία σταθερά.

Συνηθισμένα λάθη και πώς διορθώνονται

Η περισσότερη αβεβαιότητα για το με ποιο όνομα να υπογράφεις προέρχεται από μια χούφτα επαναλαμβανόμενα λάθη. Το καθένα διορθώνεται, συνήθως με μία συνειδητή απόφαση και λίγες μέρες εξάσκησης.

• Άλλο όνομα για κάθε περίσταση. Πρώτο όνομα στην τράπεζα, δεύτερο στη δουλειά, χαϊδευτικό στους φίλους. Διόρθωση: μία κύρια υπογραφή παντού, και το πολύ μία προσωπική μορφή, σκόπιμα χωριστά.
• Πολύ μακριά, επειδή χωρούν όλα τα ονόματα. Δύο μικρά ονόματα, διπλό επώνυμο, και στο τέλος διαλύεται. Διόρθωση: συντόμευσε το δεύτερο όνομα σε αρχικό και άφησε ένα δυνατό κεφαλαίο να κουβαλά τον χαρακτήρα.
• Χαϊδευτικό σε επίσημα χαρτιά. Μια υπογραφή που ξεκινά με «Takis» πάνω από το «Konstantinos Panagiotis Antoniou». Διόρθωση: στα επίσημα, μια υπογραφή που ξεκινά από το επίσημο όνομα είναι η ασφαλής επιλογή.
• Το πρόσθετο αρχικό ξεχωρίζει άσχημα. Το μέγεθος ή η κλίση του διαφέρει από τα υπόλοιπα. Διόρθωση: μικρότερο από το πρώτο κεφαλαίο, με την ίδια κλίση.
• Λείπει το όνομα που χρησιμοποιείς. Όλοι σε λένε Sofia, κι όμως η υπογραφή σου γράφει «Anna». Διόρθωση: κάνε εμφανές το όνομα που χρησιμοποιείς, με το πρώτο όνομα το πολύ ως αρχικό.

Λίστα ελέγχου για να διαλέξεις όνομα

Πριν καταλήξεις ποιο όνομα ή ποια ονόματα μπαίνουν στην υπογραφή σου, πέρνα αυτή τη λίστα. Αν η απάντηση σε όλα είναι ναι, έχεις διαλέξει καλή βάση.

1. 1
   Αντανακλά το όνομα με το οποίο ζεις; Το εμφανές κεφαλαίο είναι το πρώτο γράμμα του ονόματος που χρησιμοποιείς.
2. 2
   Μπορεί να συνδεθεί με το επίσημο όνομά σου; Περιέχει τουλάχιστον το επώνυμό σου ή το αρχικό του.
3. 3
   Γράφεται γρήγορα; Όχι αισθητά πιο αργά από ό,τι είναι άνετο σε ένα γκισέ.
4. 4
   Χωρά σε μικρό χώρο; Μένει ενιαία στη λωρίδα υπογραφής μιας κάρτας.
5. 5
   Βγαίνει ίδια δέκα στις δέκα; Στο τεστ των δέκα φορών, αυτή η εκδοχή ήταν η πιο σταθερή.
6. 6
   Έχεις μία κύρια μορφή; Γράφεις το ίδιο στην τράπεζα, στα έγγραφα και στη δουλειά· η εκδοχή με το χαϊδευτικό ζει μόνο σε προσωπικές περιστάσεις.

Ερωτήσεις